Lütfen sadece rüyalarda buluşalım Anne!

Burnumdan soluyorum şu an. Tam manasıyla cinlerim tepemde. Buna sebep olan kişi 'anne' ise, yazık ki hiçbir şey yapılamıyor. Öyle kendi içimde debelenip duruyorum sadece. Annem bazen gerçekten tahammül edilemez bir insan oluyor. Üstelik benim çıkdırdığım anlarda o gülüyorsa, işte o vakit iyi ki annemsin yoksa... Diyorum. Evet diyorum napiim. Çok sinirlendim aaaaa. Antidepresanlara meydan okuyup "hayır ben ilaç almadan da sakin kalabilirim" diyen bir evlada sahip annenin daha anlayışlı olması gerekmez mi yahu? Gerekir, gerekmeli!

Sabahın kör vakti dediğim bir zamanda odamın kapısı açıldı. "Valla kızacaksın ama üşüdüm yanında yatıcam biraz" diyen annem odaya ve sonrasında içine ancak bir adet insanı alabilen minik yatağıma girdi. Haliyle duvara yapıştım. O ısındı, ben dondum. Sakin kalmaya yeminler ederek uyumaya çalıştım. Neyse ki bunu başardım. Aradan biraz Zaman geçince kulağımın dibinde çalan alarmla sıçradım. Allahım o nasıl bir alarm sesi. Yine tepki vermedim. Derinden bir offf çekip geri yattım. Alarm çalmaya devam ediyor. Ben delirmek üzereyim. Ama uyuycam kararlıyım. Annem nihayet alarmı duyuyor kapatıyor. Minik karyolamı titreterek yataktan kalkıyor ve odamı terk ediyor. Derin bir oh çekip uykuma devam edebilirim diyorum. Ama annem kararlı. Bugün beni delirtecek. Beş, rakamla (5) evet tam olarak 5 dakika sonra kapı yeniden açılıyor. "kızıımmm" diyor sinir bozan bir mutlulukla. "rüyamda borcumu nasıl ödeyeceğimi gördüm" anlatmaya başlıyor. Dakikalarca. Dinlemiyorum tabi. "Ne diyorsun?" diye soruyor. "Harika fikir ak sakallı dedenin zekasına hayranım" diyorum. "NE DEDESİ?" diye kızıyor. Anne ne olur git diyorum. Gidiyor. Uykuma kaldığım yerden devam edicem ya güya. Sinirlenmiycem ya ben. Tam uykuya dalacakken kapı yeniden açılıyor. "Kızıımmm bakkaldan bana sigara alır mısın?" diyor yine gülerek. "almam anne sana hiçbir şey almam. Sigara hiç almam. Allah aşkına kapat şu kapıyı çık anne" diyorum sesime hakim olmaya çalışarak. "Aşkolsun sana" deyip kapatıyor kapıyı. Heh dedim küstü şimdi bu gelmez artık. Bok gelmez! Bugün yemin etmiş kadın beni delirtmeye.
Uykumun kaçmış olmasının siniriyle yatakta debeleniyoru bir süre. Ama nasıl sinirliyim. Kararlıyım uyuycam. Gözlerimi kapatıyorum uyumaya zorluyorum bedenimi. Kapı yeniden açılıyor. Diğer odada açılmış radyonun sesi evi çınlatıyor. Ses sonuna kadar açılmış. "Ben komşuya geçiyorum kızım, uyanınca sigara al" diyor annem! Cevap vermiyorum. Verirsem patlıycam biliyorum. Evin kapısı kapanıyor. İşte diyorum huzura kavuştum nihayet. Veeee yanılıyorum! Zil çalıyor. Yataktan kalkıp söylene söylene kapıyı açıyorum. Daa daaaa annem! Dişlerimi sıkarak "ne var ne oldu anne? diyorum. Kahve fincanlarını unuttum diyor. Ve gülüyor. Gülüyorrrrr. İşte patlamama sebep olan gülümseme diyerek kollarımı sıvayacaktım ki komşunun "sen de gelsene" teklifini duyuyorum. İşte ikinci nedenim diyerek söylenmeye başlıyorum.

-Yok ben gelmeyeyim. Ben gelirsem hoş şeyler olmaz sizin evinizde. Hem ben kahvaltı bile yapmadım. Kahvaltıyı bırak uyumadım bile.

Bu esnada annemin yorumu araya giriyor. "İyi işte az uyu daha güzel" İşte bu cümle benim şartellerimin artması için son sebepti!

-Uyuycam anne. Sana inat akşama kadar uyuycam. Odamın kapısını kilitliycem. Odanın içini dünya gözüyle göremeyeceksin bile. Delirttin beni ya. Rahat bırak beni. Uykusuna sıçayım delirttin sabah sabah ya. Hiç bir konuda fikrimi sorma ben uyuyorken. Emin ol kıçımla bile dinlemiyorum seni. Olan benim uykuma oluyor. Bit kadar yatağa gelme uyumak için. Ben zor sığıyorum o yatağa ya! Kapıyı ota boka açma. Uyku halinde hiçbir yere gitmem, hiçbir şey dinlemem. Allahını seversen rahat bırak beni. Çık odamdan, uykumdan, hayatımdan bir süre ya!!

"PEKİ" deyip komşuya geçiyor. Komşu şaşkın bir halde kapıyı kapatıyor. Ben hala sakinleşemedim ama. Halaaa sakinleşemedim.

Ulan ben uyuyabilmek için uyku ilacı kullanan, sakinleşebilmek için antidepresan kullanan bir deliydim. İlaç bağımlılığım olmasın diye doktora danışmadan bıraktım ilaçları. He sabırlı ve sakin kalmaya çalışırken bana bu eziyet ne ya! İki saat uykuyla derse girmek zorundayım şimdi. aaaaaaaaaaaaaa. Çıkın hayatımdan anasını satayım. Çıkın. Herkes, herşey çıksın. Dünya bomboş olsun böyle. Bir tek ben kalayım. Uyuyayım ve hiç uyanmayayım!